Obozy dla dziewcząt „Rosebuds” i „Stella Matutina”, Phoenix
W jedne z najgorętszych dni lipca w Phoenix grupa około 50 dziewcząt w wieku od 7 do 12 lat biegała po terenie klasztoru Matki Bożej Bolesnej.
Co się działo? Byli to uczestnicy naszego obozu “Rosebuds” i szukali ukrytego skarbu.
Patronem tegorocznego obozu był św. Franciszek z Asyżu, ponieważ przypadała 800. rocznica jego śmierci. Świętego Franciszka można nazwać “Echem Chrystusa”, dlatego dziewczynki nauczyły się, że one również mogą naśladować Chrystusa, mogą być “Echem Chrystusa” we wszystkim, co robią w ciągu dnia, nawet podczas zabawy. I zabawy nie zabrakło: dwa dni ledwo wystarczyły, by zmieścić wszystko: poznawanie życia św. Franciszka, poszukiwanie skarbów, przygotowywanie ciasta solnego, a po uformowaniu z niego małych dzieł sztuki – pieczenie i malowanie. Jeszcze więcej radości sprawiły im zabawy wodne i tańce. Dni rozpoczynały się Mszą Świętą, a obóz zakończył się błogosławieństwem. Dziękujemy św. Franciszkowi i wszystkim hojnym pomocnikom!
W naszym corocznym obozie “Stella Matutina” dla dziewcząt wzięło udział 42 dziewczyny w wieku od 12 do 18 lat. Tematem przewodnim obozu były słowa: “Idź i odbuduj Mój Kościół” – słowa, które Chrystus skierował do św. Franciszka, a które teraz, bardziej niż kiedykolwiek, kieruje do każdej z nas. Wykłady ks. McFarlanda pomogły młodym kobietom zrozumieć, jak prowadzić życie katolickie, przyczyniając się w ten sposób do odbudowy Kościoła.
Dziewczęta żyły w atmosferze radości i w duchu hojności, mimo wielkich wyrzeczeń, jakich od nich wymagano – takich jak wyczerpujące poszukiwania skarbów i zawody olimpijskie, całodniowe wędrówki i wędrówki o świcie; rywalizowały między sobą w praktykowaniu cnót, starając się pomagać sobie nawzajem, być radosne i posłuszne.
Mamy nadzieję, że zabiorą tę postawę ze sobą do domu i będą rozwijać swoje życie duchowe w nieprzyjaznym świecie, stając się silnymi i wiernymi młodymi kobietami.
Powrót do
Letnia aktualizacja pełna życia
5 października 2026 r.
English English 
Français
Italiano
Deutsch (Sie)
Español
Polski
Czym jest obóz „Stella Matutina”?
“Stella Matutina” — Gwiazda Poranna — to jeden z najstarszych i najbogatszych tytułów maryjnych, którego używamy w Litanii Loretańskiej.
To zdanie, zaczerpnięte z Księgi Syracha, odnosi się do Matki Bożej jako tej, która pojawia się tuż przed świtem: widoczna, gdy jest jeszcze ciemno, zwiastująca światło większe od niej samej oraz dająca nadzieję i wskazówki tym, którzy wciąż wędrują w ciemnościach.
Obraz duchowy
Ona poprzedza, a nie zastępuje. Gwiazda poranna to nie słońce. Całe znaczenie Maryi w tym tytule polega na tym, że wskazuje ona poza siebie na Chrystusa, “Słońce Sprawiedliwości” (Malachiasza 4:2). Obóz ten opiera się na metodzie maryjnej, ale jest całkowicie ukierunkowany na Chrystusa jako cel ostateczny.
Świeci w ciemności. Widać gwiazdę poranną przed Światło pojawia się, gdy wszystko jest jeszcze niejasne. Maryja zapowiedziała przyjście Chrystusa, zanim stało się ono w pełni widoczne — a także poprzez swoją nieustanną rolę przewodniczki dusz przez życie do nieba.
Daje nadzieję tym, którzy wciąż są w drodze. Żeglarze i podróżnicy kierowali się gwiazdą poranną, by rozpoznać, że zbliża się świt, nawet gdy otaczała ich ciemność nocy. Choć teraz może panować ciemność, światło nadchodzi, a Maryja, niezachwiana w miłości i nadziei, prowadzi nas ku niemu.
Skromność i pokora. W przeciwieństwie do słońca, Gwiazda Poranna świeci słabo — jest raczej niewielkim, cichym znakiem niż czymś przytłaczającym. Dzięki Maryi dzieci i młodzież w naturalny sposób skłaniają się ku skromności, ukrytości i cichej wierności cnotom w duchu miłości, łaski, radości i braterskiej miłości bliźniego.
The duch obozu
Formacja ukierunkowana na Chrystusa poprzez Maryję — nabożeństwa, zajęcia rekreacyjne i codzienne życie w obozie, dzięki Maryi, wskazują na Słońce, przed którym ona idzie.
Nasza Nadzieja oraz radość z życia na tym świecie — poprzez naszą wiarę, nadzieję i radość nieсем naszym przykładem na świat, tak jak Gwiazda Poranna dodaje odwagi podróżnym, którzy wciąż zmierzają w ciemnościach nocy.
Wczesne wstawanie — modlitwy poranne i wieczorne, wczesna msza święta, „Anioł Pański”, różaniec, rytm życia dostosowany do naturalnego przebiegu dnia jako symbol dnia duchowego.
Ciche, skromne świadectwo — gwiazda jest mała i poprzedza coś większego, dlatego uczymy pokory i wierności cnotom, torując drogę przez Matkę Bożą do Pana naszego.
Maryja jako wzór i przewodniczka — nasz wzór cnoty i kształtowania charakteru, który pielęgnuje czystość; nasz przewodnik ku światłu, ku Najświętszemu Sercu; ku Bogu Wszechmogącemu, Stwórcy nieba i ziemi. Deo Gratias!
Jeśli jesteś już na naszej liście mailingowej, zarejestruj się ponownie, abyś mógł podać nam swoje preferencje językowe. Pomoże nam to służyć Tobie i naszej rosnącej międzynarodowej społeczności przyjaciół i dobroczyńców. Dziękujemy bardzo!
Deo Gratias!
Pocieszająca siostra
z
Najświętsze Serce Jezusa
