Drodzy wierni,
W święto Objawienia Pańskiego pragnę przekazać wam wspaniałą wiadomość. Za zgodą biskupa de Galarreta i o. Fullertona, Siostry Pocieszycielki Najświętszego Serca zbudują nowicjat w Watkins.
Oznacza to, że Siostry wybrały St. Isidore's i Watkins jako miejsce, w którym chcą zbudować dom formacyjny dla przyszłych Sióstr Pocieszycielek pochodzących z Ameryki Północnej. Nowicjat jest odpowiednikiem seminarium dla sióstr zakonnych. Tak więc, gdy nowicjat zostanie założony, wszystkie młode kobiety w Ameryce Północnej, które chcą zostać Siostrami Pocieszycielkami, przyjadą do Denver.
Siostry Pocieszycielki doświadczyły gwałtownego wzrostu w ciągu ostatnich kilku lat. Obecnie mają tylko jeden nowicjat, zlokalizowany w Narni we Włoszech. Ponieważ ich nowicjat jest przepełniony, a także ze względu na duże zainteresowanie Siostrami Pocieszycielkami wśród amerykańskich dziewcząt, postanowiły otworzyć drugi nowicjat w USA, a dokładniej w Watkins!
Ich celem jest obecnie wybudowanie nowicjatu na rok akademicki 2027/2028.
Jednym z głównych powodów jest to, że rodzina Linnebur, a przez to mam na myśli sześcioro dzieci Gene'a i Shirley Linnebur, przekazuje siostrom pięć akrów ziemi, aby mogły wykorzystać je jako lokalizację nowicjatu. Te pięć akrów będzie skrawkiem ziemi na wschód od kościoła. Siostry uznały tę hojną ofertę ziemi od Linneburów za znak Opatrzności, że wolą Bożą było, aby tu przybyły.
Siostry mają również wielkie nabożeństwo do Matki Cabrini. Ich zakon wywodzi się z Włoch i ma nabożeństwo do Najświętszego Serca, podobnie jak zakon Matki Cabrini. Kiedy siostry odwiedziły Sanktuarium Cabrini podczas swojej marcowej wizyty, natychmiast poczuły szczególną więź z tym miejscem.
I choć nie chcę wypowiadać się w ich imieniu, myślę, że z pewnością doceniliby fakt, że St. Isidore's nie znajduje się w środku miasta, ale raczej na obszarze wiejskim. To sprawia, że nasza lokalizacja jest bardziej odpowiednia dla nowicjatu, który musi znajdować się w miejscu cichym, a nie pośród miejskiego zgiełku.
Podczas gdy głównym celem sióstr profesek będzie formacja postulantek i nowicjuszek w życiu zakonnym, będą one również mogły poświęcić czas naszej parafii i szkole. Obejmuje to pracę w zakrystii, nauczanie i odwiedzanie chorych.
Siostry zwrócą się do swoich dobroczyńców z całego świata, aby zdobyć fundusze niezbędne do budowy nowicjatu. Ponieważ nowicjat jest czymś, co dotyczy całego zakonu (ponieważ jest źródłem nowych zakonnic wstępujących do zakonu), budowa nowego nowicjatu zainteresuje wszystkich, którzy chcą promować interesy Sióstr Pocieszycielek.
Chcę o tym wspomnieć, aby podkreślić, że od naszej parafii nie oczekuje się zapewnienia środków niezbędnych do budowy nowicjatu, a zatem projekt ten nie będzie kolidował z naszą trwającą kampanią kapitałową. Jednocześnie oczywiście wszyscy parafianie, którzy chcieliby wnieść swój wkład w budowę nowicjatu, są mile widziani.
Jeszcze w tym miesiącu niektóre z sióstr odwiedzą ponownie swojego kapelana, ks. Emmanuela Du Chalarda. Będą uczestniczyć we Mszy św. w niedzielę 18 stycznia, a po Mszy św. przedstawią prezentację dla parafii. Podczas prezentacji wyjaśnią swoje plany dotyczące nowicjatu oraz jego znaczenie dla naszej parafii, a także odpowiedzą na wszelkie pytania.
Określą również dokładnie, gdzie chcieliby zbudować nowicjat, omówią plany budynku i powrócą do Sanktuarium Cabrini, aby prosić o wstawiennictwo Matki Cabrini w tym ważnym projekcie.
Wybór Watkins przez Siostry Pocieszycielki na lokalizację ich amerykańskiego nowicjatu jest ogromną łaską dla naszej parafii, łaską, która przyniesie wiele, wiele błogosławieństw na przestrzeni lat. Już teraz musimy dziękować Bogu za Jego wielką hojność wobec nas.
Jednocześnie jesteśmy dopiero na początku i jest bardzo wiele rzeczy, które muszą się wydarzyć, aby nowicjat został zbudowany i otwarty jesienią 2027 roku. Proszę o modlitwę do Matki Cabrini i św. Józefa, aby planowanie poszło dobrze, potrzebne fundusze zostały szybko zebrane, a budowa odbyła się w odpowiednim czasie.
Niech cię Bóg błogosławi,
Ojciec Robinson
English English 
Français
Italiano
Deutsch (Sie)
Español
Polski
Czym jest obóz „Stella Matutina”?
“Stella Matutina” — Gwiazda Poranna — to jeden z najstarszych i najbogatszych tytułów maryjnych, którego używamy w Litanii Loretańskiej.
To zdanie, zaczerpnięte z Księgi Syracha, odnosi się do Matki Bożej jako tej, która pojawia się tuż przed świtem: widoczna, gdy jest jeszcze ciemno, zwiastująca światło większe od niej samej oraz dająca nadzieję i wskazówki tym, którzy wciąż wędrują w ciemnościach.
Obraz duchowy
Ona poprzedza, a nie zastępuje. Gwiazda poranna to nie słońce. Całe znaczenie Maryi w tym tytule polega na tym, że wskazuje ona poza siebie na Chrystusa, “Słońce Sprawiedliwości” (Malachiasza 4:2). Obóz ten opiera się na metodzie maryjnej, ale jest całkowicie ukierunkowany na Chrystusa jako cel ostateczny.
Świeci w ciemności. Widać gwiazdę poranną przed Światło pojawia się, gdy wszystko jest jeszcze niejasne. Maryja zapowiedziała przyjście Chrystusa, zanim stało się ono w pełni widoczne — a także poprzez swoją nieustanną rolę przewodniczki dusz przez życie do nieba.
Daje nadzieję tym, którzy wciąż są w drodze. Żeglarze i podróżnicy kierowali się gwiazdą poranną, by rozpoznać, że zbliża się świt, nawet gdy otaczała ich ciemność nocy. Choć teraz może panować ciemność, światło nadchodzi, a Maryja, niezachwiana w miłości i nadziei, prowadzi nas ku niemu.
Skromność i pokora. W przeciwieństwie do słońca, Gwiazda Poranna świeci słabo — jest raczej niewielkim, cichym znakiem niż czymś przytłaczającym. Dzięki Maryi dzieci i młodzież w naturalny sposób skłaniają się ku skromności, ukrytości i cichej wierności cnotom w duchu miłości, łaski, radości i braterskiej miłości bliźniego.
The duch obozu
Formacja ukierunkowana na Chrystusa poprzez Maryję — nabożeństwa, zajęcia rekreacyjne i codzienne życie w obozie, dzięki Maryi, wskazują na Słońce, przed którym ona idzie.
Nasza Nadzieja oraz radość z życia na tym świecie — poprzez naszą wiarę, nadzieję i radość nieсем naszym przykładem na świat, tak jak Gwiazda Poranna dodaje odwagi podróżnym, którzy wciąż zmierzają w ciemnościach nocy.
Wczesne wstawanie — modlitwy poranne i wieczorne, wczesna msza święta, „Anioł Pański”, różaniec, rytm życia dostosowany do naturalnego przebiegu dnia jako symbol dnia duchowego.
Ciche, skromne świadectwo — gwiazda jest mała i poprzedza coś większego, dlatego uczymy pokory i wierności cnotom, torując drogę przez Matkę Bożą do Pana naszego.
Maryja jako wzór i przewodniczka — nasz wzór cnoty i kształtowania charakteru, który pielęgnuje czystość; nasz przewodnik ku światłu, ku Najświętszemu Sercu; ku Bogu Wszechmogącemu, Stwórcy nieba i ziemi. Deo Gratias!
Jeśli jesteś już na naszej liście mailingowej, zarejestruj się ponownie, abyś mógł podać nam swoje preferencje językowe. Pomoże nam to służyć Tobie i naszej rosnącej międzynarodowej społeczności przyjaciół i dobroczyńców. Dziękujemy bardzo!
Deo Gratias!
Pocieszająca siostra
z
Najświętsze Serce Jezusa
